We Love Cinema Toute l’information du cinéma en Belgique
Ze zijn niet echt talrijk, de regisseurs die op geen enkele manier toegevingen hebben gedaan wat betreft regiestijl en toch supergeliefd zijn bij een heel erg breed publiek. Wes Anderson is daar een goed voorbeeld van. En de liefde wordt alleen maar groter.
Wes Anderson had in feite al genoeg aan z’n tweede film (‘Rushmore’ uit 1998) en de 8 miljoen dollar winst die die film maakte om in de categorie ‘winstgevende filmmakers’ te vallen. En het is daarna eigenlijk niet meer gestopt: ‘The Royal Tenenbaums’, ‘The Fantastic Mr. Fox’ en ‘Moonrise Kingdom’ eindigden allemaal in het groen. ‘The Grand Budapest Hotel’ werd met z’n 140 miljoen dollar Andersons winstgevende film ooit. Zelfs ‘Isle of Dogs’, toch best een nichefilm, eindigde uiteindelijk met een (licht) positieve eindbalans. Die kleine dip werd weer snel rechtgezet door het succes van ‘The French Dispatch’ uit 2021.
“Hij heeft z’n eigen kleine mini-Hollywood gecreëerd, en heeft al zo’n mooie successen behaald dat hij het niet nodig heeft om de rich and powerful aan zijn kant te krijgen.” Aldus Sophie Monks Kaufman, auteur van een boek over het leven van Wes Anderson, in de krant ‘Le Figaro’.
Eigenlijk maakt Anderson geen comedies, geen avonturenfilms of animatiefilms. Hij maakt enkel en alleen ‘Wes Anderson’ films. De man is een genre op zich. In het magazine “Les Inrockuptibles” zegt hij het zelf zo: ‘Mensen associëren mij regelmatig met Sofia Coppola, David O’Russell, Spike Jonze, Alexander Payne of Paul Thomas Anderson. Maar ik heb die mensen pas laat in mijn carrière ontmoet. En ook al vind ik hen geweldig en ben ik grote fan van hun werk, ik voel me pas écht goed bij de mensen waarmee ik werk: Owen en Luke Wilson, Noah Baumbach… Of de artiesten van vroeger zoals Peter Bogdanovich, Martin Scorsese of William Friedkin. Maar ik en ik alleen bepaal wat ik met mijn films doe. Altijd.”
De man is dus duidelijk immuun voor invloeden van buitenaf. En zijn stijl – pastelkleurtjes, onnavolgbaar camerawerk en unieke vertelmechanieken – heeft hij enkel en alleen te danken aan zichzelf.
Het ‘geval Anderson’ is ontegensprekelijk een verademing in een Hollywood dat door velen wordt beschuldigd van overstandaardiseren, dat geen ruimte laat voor inventiviteit. Anderson bewijst het tegendeel. Hoe hij dat doet? “Ik omring mij met een relatief vaste groep van medewerkers en we werken eigenlijk allemaal een beetje op ons eigen eiland, ver van de filmindustrie, ook fysiek. Da’s ook de reden waarom ik eigenlijk niet zoveel in de VS werk.”
Zowel zijn brein als zijn zaken houdt hij duidelijk veilig afgesloten van de buitenwereld. En dat zal hem ongetwijfeld opnieuw geen windeieren leggen met z’n nieuwe film – ‘Asteroid City’, release bij ons op 21 juni – waarvoor hij opnieuw een vijfsterrencast wist samen te brengen: Jason Schwartzman, Scarlett Johansson, Tom Hanks, Jeffrey Wright, Tilda Swinton, Bryan Cranston, Edward Norton, Adrien Brody, Liev Schreiber… De lijst is eindeloos.
https://www.youtube.com/watch?v=ggbQBW72qKE
De film vertelt het verhaal van een reeks wereldschokkende gebeurtenissen en hun invloed op een ‘serieuze’ wedstrijd in de woestijn waar ouders en studenten van over heel het Amerikaanse land strijden om de overwinning. Lekker vaag nog. “Maar wel gemaakt in volledige creatieve vrijheid, aldus Wes Anderson zelf. En dat, beste Wes, geloven we héél graag.
