We Love Cinema Toute l’information du cinéma en Belgique
Na het internationaal bejubelde La Civil keert de Belgisch-Roemeense regisseur Teodora Ana Mihai terug met een nieuwe, confronterende film: Traffic (2024). Een verhaal dat tegelijk klein en universeel aanvoelt – over migratie, overleven en morele keuzes in een Europa waar grenzen niet alleen geografisch zijn, maar ook sociaal en economisch.
De film ging in première op het Internationaal Filmfestival van Warschau, waar hij meteen de Grand Prix won in de internationale competitie. Traffic bevestigt Mihai’s reputatie als regisseur die zich vastbijt in ongemakkelijke realiteiten, zonder het menselijke uit het oog te verliezen. De Belgische premiere vond eerder dit jaar plaatst op het Filmfestival van Oostende en de film loopt vanaf woensdag 23 april 2025 bij ons in de zalen. We Love Cinema sprak regisseur Teodora Ana Mihai.
Een rauwe blik op Europa’s randen
Het scenario werd geschreven in samenwerking met de Roemeense cineast Cristian Mungiu (4 Months, 3 Weeks and 2 Days), en dat is voelbaar: de film is doordrenkt van sociale urgentie, maar blijft filmisch ijzersterk. Het verhaal volgt Natalia en Ginel, een jong Roemeens koppel dat hun geboortedorp aan de Donau verlaat in de hoop op een beter leven in een Vlaamse stad.
Wat begint als een sobere zoektocht naar werk, neemt een dramatische wending wanneer Natalia slachtoffer wordt van geweld. Uit nood zoekt ze contact met Ita, een jeugdvriendin die inmiddels verstrikt zit in criminele circuits. Wat volgt is geen klassieke heistfilm, maar een spannende en schrijnende reis door de rafelranden van de Europese samenleving.
Waarheid achter de fictie
Traffic is losjes gebaseerd op een waargebeurde kunstroof in Rotterdam. Toch is het niet de misdaad die centraal staat, maar de omstandigheden die ertoe leiden. Mihai toont met scherpe observatie hoe kwetsbaar migranten kunnen zijn – uitgebuit, onzichtbaar, maar ook onverwacht krachtig in hun overlevingsdrang.
Anamaria Vartolomei (bekend van Happening) schittert in de hoofdrol als Natalia. Haar ingetogen, intense spel leverde haar een speciale vermelding op het Tokyo International Film Festival. Met subtiele lichaamstaal en scherpe emotionele precisie weet ze de spanning tussen hoop en wanhoop tastbaar te maken.
Cinema met sociale urgentie
Waar veel filmmakers inzoomen op misdaad als spektakel, gebruikt Mihai het als spiegel. Ze stelt vragen, niet met het vingertje, maar met empathie: Hoeveel keuzes heb je nog als je nergens thuishoort? Wie bepaalt wie ‘de ander’ is? En wat gebeurt er met dromen als ze botsen op systeemgrenzen?
Met Traffic levert Mihai een film af die actueel, relevant en filmisch rijk is. Het is geen pamflet, maar een portret – van mensen aan de onderkant van de Europese droom. Mensen die vaak enkel in statistieken of headlines voorkomen, maar hier eindelijk een gezicht, een stem en een verhaal krijgen.
