welovecinema Alle informatie over cinema in België
Leni Huyghes intiem en meeslepend speelfilm Real Faces schetst de fragiliteit van verbinding. De Belgische filmmaker laat daarmee een opvallende, gelaagde en persoonlijke debuutfilm op de wereld los. Na sterke kortfilms, documentair werk (I Waited Night & Day) en het tweede seizoen van de jongerenreeks HACKED, zet ze met haar eerste langspeler resoluut een eigen stem neer: gevoelig, kritisch, nauwkeurig geobserveerd en diep verweven met de realiteit van het creatieve leven in Brussel. De film ging in wereldpremière op South by Southwest (SXSW) 2026 in Austin, Texas, binnen de prestigieuze Global Competition, en de Belgische première volgt op het Filmfestival Oostende 2026, vóór de Belgische bioscooprelease op 4 maart 2026.
Brussel als levend decor – en als personage
Real Faces volgt Julia (29), een casting agent die na een relatiebreuk Parijs achter zich laat voor Brussel. Ze probeert haar onzekerheid te verbergen in een wereld die tegelijk boeiend, uitdagend en soms ronduit gewelddadig kan zijn, zeker wanneer ze geconfronteerd wordt met de vaak ongrijpbare normen van de audiovisuele sector.
In een Brussels Airbnb kruist ze het pad van Eliott (32), een microbioloog op het punt om naar Groenland te vertrekken voor veldonderzoek naar lichen. Tussen hen ontstaat een onverwachte, intieme en broze vriendschap die hun levens subtiel verschuift en even snel weer moet worden losgelaten.
Voor Huyghe is Brussel zelf een personage: een stad waarin talen, culturen, onzekerheden en verlangens voortdurend door elkaar lopen. De regisseur benadrukt hoe ze vooral de acteurs en hun leefwereld in Brussel wilde vieren. De vele gezichten van de stad — in al hun kwetsbaarheid en kracht — vormen de ruggengraat van de film.
Tussen satire en tederheid
Het scenario, geschreven door Leni Huyghe en Vincent Vanneste, verweeft scherpe observaties over de creatieve industrie met intieme, persoonlijke zoektochten. De satire rond een groteske parfumcommercial — perfect gevat in alle absurditeit en onderliggende machtsdynamieken — botst voortdurend tegen een zachte, menselijke kern: de zoekende individuen achter die wereld.
De film onderzoekt niet alleen identiteit en verwachtingen, maar ook de vraag hoe we ons staande houden in een maatschappij die voortdurend verandert. Inspiratie kwam onder andere uit Zygmunt Bauman’s ‘Liquid Modernity’, een filosofische onderlaag die voelbaar doorheen de film dwarrelt.
Acteurs die ademen, bruisen en breken
In de hoofdrollen schitteren Leonie Buysse (Julia) en Gorges Ocloo (Eliott). Hun ingetogen spel, gevoed door gesprekken, persoonlijke ervaringen en een diepgeworteld vertrouwen, vormt het hart van de film.
Buysse brengt een ontroerend portret van een vrouw die haar onzekerheid perfect maskeert tot die maskerbreuken voelbaar worden. Ocloo, door Huyghe gecast na een theaterperformance die aanleunde bij de thematiek van de film, geeft Eliott een zachte alertheid en een stille kracht.
De dynamiek tussen beiden voelt organisch, mede dankzij momenten van spontane improvisatie en de intuïtieve werkwijze op de set.
Een cinematografische blik die volgt, fluistert en ademt
Het camerawerk van Grimm Vandekerckhove is een van de grote troeven van Real Faces. Zijn beweeglijke, vertrouwende camera volgt de acteurs als een stille getuige en vangt hun kleinste verschuivingen. Het geeft de film een documentair-realistische intimiteit die perfect aansluit bij Huyghes thematiek.
De montage van Tom Denoyette houdt die kwetsbare balans scherp, terwijl subtiele digitale effecten — zoals het organisch groeien van lichen in de woonruimtes — een poëtische extra laag toevoegen.
Een film die nazindert
Real Faces is geen film die antwoorden aanreikt. Het is een evenwichtsoefening tussen nabijheid en afstand, tussen de wereld zoals ze is en de wereld zoals we hopen dat ze kan zijn. Huyghhe verwoordde het mooi:
“Het meest opwindende aan film maken is hoe personages tot leven komen, gevoed door het echte leven. ‘Real Faces’ geeft geen antwoorden, maar ik hoop vooral dat sommige gedachten die we erin geïnjecteerd hebben blijven nazinderen.”
Een film die niet moet schreeuwen om gehoord te worden. Een stem die blijft resoneren, lang nadat de lichten in de zaal weer aangaan.
Real Faces is een productie van Elisa Heene voor Mirage, in coproductie met het Brusselse Hélicotronc. Internationale sales worden verzorgd door Alief. De film kwam tot stand met steun van het VAF/Filmfonds.
