We Love Cinema Toute l’information du cinéma en Belgique
Er is dit jaar slechts één Vlaamse film geselecteerd voor het Filmfestival van Cannes : de kortfilm ‘Mont Blanc’ van Gilles Coulier. Gilles was enkele jaren geleden al eens in Cannes, toen zijn debuutfilm ‘IJsland’ geselecteerd was voor de Cinéfondation, de studentencompetitie. Gilles is in de wolken dat hij er weer bij is aan de Azurenkust en dit keer dan nog wel in de hoofdcompetitie. Hij dingt mee naar een Gouden Palm. Een feest waar hij zoveel mogelijk mensen bij wil betrekken. Gilles zit met een groep van maar liefst zestien man in Cannes.
De hele bende is meegekomen om hem te ondersteunen. Veel van de aanwezigen hebben ook meegewerkt aan zijn film. Hoofdrolspeler Wim Willaert is erbij, maar ook Gilles De Schryver (met wie Gilles eerder dit jaar productiemaatschappij ‘De Wereldvrede’ oprichtte), komiek Bart Vanneste alias Freddy Devadder (met wie hij de tv-serie ‘Bevergem’ aan het draaien is) en ook zijn vaste klankman Matthias Hillegeer en D.O.P. David Williamson zijn erbij en costumière Valerie Leroy. ‘Mont Blanc’, de film van Gilles Coulier, is intussen twee keer vertoond geweest in Cannes. Woensdag was de persvoorstelling, maar toen was Gilles er zelf niet bij. En vanmorgen, zaterdag 25 mei, werden de 9 kortfilms van de officiële selectie allemaal één voor één getoond. In zaal Debussy in het Festivalpaleis.
Gilles Coulier : “Onze film was de laatste die vertoond werd. Prachtige zaal, fantastische projectie. Het publiek was helemaal mee. De mensen lachten op het juiste moment en waren stil wanneer dat moest. Nadien was er een drink met de geselecteerden en het selectiecomité waar ik samen met Wim naartoe geweest ben en iedereen was heel erg lovend. Maar je kunt het niet inschatten. De jury is even internationaal als de deelnemers. Er zit onder meer een Tunesische tussen, een Franse, een Indische en de voorzitter is Jane Campion, die op haar beurt uit Nieuw-Zeeland komt. Mensen uit heel veel verschillende culturen. Je kunt nooit weten hoe ze een film ervaren. In ieder geval, het niveau is heel hoog. Ik vind het een heel mooie selectie.”
Die andere Belgische kortfilm die geselecteerd was voor de studentencompetitie, ‘En Attendant le Déglas’ van Sarah Hirtt, is intussen bekroond.
Gilles Coulier : “Ja, fantastisch is. Sarah is nog maar 20 jaar oud en gaat al met zo’n prijs aan de haal. En bovendien zei Jane Campion tijdens de uitreiking : ‘We hadden twee eerste prijzen willen geven, maar de eerste en de tweede prijs zijn voor ons even veel waard.’ Wat een erkenning! Op zo’n leeftijd. He is haar ten volle gegund. In de studentencompetitie zijn er 20 geselecteerden en worden er drie prijzen uitgedeeld. Bij ons zijn er 9 geselecteerden, maar is er slechts één prijs, de Gouden Palm. Of twee, je kunt ook de Prix du Jury winnen, die Wannes Destoop hier twee jaar geleden heeft binnengehaald met ‘Badpakje 46’. Er heeft nog nooit een Vlaamse kortfilm de Palme d’Or gewonnen. Ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken. De competitie is zeer, zeer hard.
Het is de tweede keer dat je erbij bent. De eerste keer zat je zelf ook in de studentencompetitie. Wat is nu het verschil?
Gilles Coulier : “Het is nog een stuk moeilijker om geselecteerd te worden voor de grote competitie, maar je wordt hier dan ook nog eens drie keer zo hard verwend door de organisatie. We worden hier ongelooflijk in de watten gelegd. Ik tracht zoveel mogelijk te genieten. Het is gewoon een fucking cadeau om hier te mogen zijn.Er is geen enkele Vlaamse kortfilmregisseur die kan zeggen dat hij twee keer voor het filmfestival van Cannes geselecteerd is. Voor mij is het vooral die bevestiging die telt. Eén keer Cannes is misschien geluk – niet dat ik dat zo bekijk – maar twee keer kan geen toeval meer zijn. Dat doet zoveel deugd. Echt waar. En dan zondag die uitreiking in de grote zaal, de Lumière, waar nog 1000 man meer zullen zitten dan in de Debussy. En je zit daar tussen al die levende legendes. Dat kunnen en mogen meemaken! Machtig!”
Goed om verwend te worden, maar wat hoop je als filmmaker uit die hele ervaring te kunnen halen?
Gilles Coulier : “Ik denk vooral aan mijn langspeelfilm. Gisteren waren David en ik ook nog op een diner, waar opeens het hele organisatiecomité van de Cinéfondation naar ons kwam en al die mensen kenden me nog van toen ik hier drie jaar geleden was. Ondertussen zijn er tal van mensen hier in Cannes die mijn naam kennen. En dat is ongelooflijk belangrijk met het oog op de toekomst. Er worden hier jaarlijks zoveel films aangeboden, dat het een verschil kan maken of ze je naam kennen of niet. Als ik hier ooit met een langspeelfilm wil staan, dan kan dat allemaal helpen.”
Wannes Destoop won twee jaar geleden de juryprijs met ‘Badpakje 46’, zoals je al zei. Heb je het vooraf met hem over de competitie gehad?
Gilles Coulier : “Ja, ik heb hem opgebeld en een half uur met hem aan de telefoon gehangen. Ik ken Wannes heel goed. Een heel aangename en toffe kerel. Hij kon me beetje vertellen hoe het circus hier in mekaar zat. Want het is toch nog een heel verschil met de studentencompetitie. Plus Wannes heeft hier een heel goeie indruk nagelaten. De mensen van het selectiecomité hebben al een paar keer naar hem gevraagd.”
Je bent de enige Vlaamse filmmaker die geselecteerd is dit jaar. Alle belangstelling is dus voor jou, maar dat brengt wellicht ook extradruk mee?
Gilles Coulier : “Allemaal goeie oefeningen voor later. Niet dat ik zo graag in de kijker
wil staan, maar het is goed om de mensen in de media te kennen. Als ik later een langspeelfilm uit heb, dan heb ik het al eens meegemaakt, dan schrik ik ook niet meer terug voor een interview. En als mensen je naam al eens gehoord hebben, dan is de kans groter dat ze vroeg of laat ook een film van je willen zien. En doordat ik de enige ben, krijg ik hier inderdaad heel veel pers. Ik ben hier van woensdag en ik denk dat ik nog maar een half uur rust gehad heb. Het ene interview na het andere. Belangrijk voor onze toekomstige projecten. Maar als ik dan Wim Willaert bezig zie – die ondertussen heel Cannes kent – dan is het voor mij nog altijd rustig. Hij moet ook nog eens alle feestjes afdweilen.”
Wim heeft dit jaar ook de muziek gemaakt van ‘Henri’, de film van Yolande Moreau.
Gilles Coulier : “Ja, gisterenavond was er een diner voor de geselecteerden en hij zou normaal gezien met mij meegegaan zijn, maar hij werd verwacht op de première van ‘Henri’. Blijkbaar was dat heel leuk en dus is hij tot een stuk in de nacht blijven hangen, net als de nacht voordien. Gelijk heeft hij. Maar ik hou het rustig. Ik heb een veel te zwaar programma. Om acht uur ’s morgens ben ik al interviews aan het geven. Ik kan het me niet veroorloven om hier als een zombie rond te lopen.”
– ‘Mont Blanc’ geselecteerd voor Cannes
– Gilles Coulier over ‘Mont Blanc’
