De productie van A Girl Like Rose, de nieuwe documentaire van filmmaker Jonathan de Jong (Human Forever) over het internationale topmodel uit Kortrijk, Rose Bertram, is afgerond. De film toont Rose in het leven achter de tijdschriftcovers, catwalks en rode lopers waar de wereld haar van kent, en onthult een diep persoonlijke worsteling met haar moeder. A Girl Like Rose is vanaf begin maart 2027 in de Belgische bioscopen te zien.

Zes jaar lang volgde de Jong Rose en haar moeder Maria, een samenwerking die in 2021 begon en de productie onder meer naar Shanghai, Cannes, Dubai, Amsterdam, Ibiza, Antwerpen en Los Angeles bracht. Hij brengt hun relatie in beeld, terwijl Rose haar internationale carrière in balans probeert te houden met een steeds zwaardere realiteit in haar familie: de gevolgen van verslaving.

A Girl Like Rose is een bijzonder portret van de band tussen moeder en dochter en van de grenzen waaraan die band wordt getest. De film schakelt tussen Rose’s publieke werkleven en de privéwereld met haar familie, en stelt de vraag hoe ver je gaat om de mensen die je het dierbaarst zijn te beschermen.

Jonathan de Jong, regisseur: “A Girl Like Rose is een film die mij na aan het hart ligt; vanaf het allereerste begin zag ik een wereld die verteld en menselijk gemaakt moest worden. Niet de glitter en glamour, maar het geheim en de last die Rose elke dag met zich meedraagt. Met mijn nieuwe film hoop ik vooroordelen en de zwaarste uitdagingen een gezicht te geven, zodat we elkaar in de samenleving op een andere manier gaan zien. Voor mij is A Girl Like Rose echt een eerbetoon aan alle ouders en kinderen die blijven proberen elkaar te vinden, ondanks alle uitdagingen die het leven hen voor de voeten werpt.”

Rose Bertram: “Na het zien van de film was het alsof mijn hele leven aan me voorbijtrok. Ik had niet verwacht hoe intens het zou zijn om alles opnieuw te zien, en hoeveel van de emoties en trauma’s die ik jarenlang had weggestopt weer naar boven zouden komen. Wat ik zo lang geheim heb gehouden, wordt nu in zekere zin met de wereld gedeeld. Daar ben ik ontzettend trots op, maar het voelt ook enorm kwetsbaar. Het laat zien hoeveel ik van mijn moeder houd en tegelijkertijd hoe moeilijk het kan zijn om die liefde vast te houden wanneer verslaving onze relatie bedreigt. Maar hoe moeilijk het ook is geweest om deze herinneringen opnieuw te beleven, ik hoop dat ik met mijn verhaal anderen kan helpen die soortgelijke worstelingen hebben meegemaakt. Als mijn verhaal ervoor zorgt dat één persoon zich minder alleen voelt, of iemand de moed geeft om te praten over wat hij of zij heeft meegemaakt, dan is het openen over mijn verleden het waard geweest.”