We Love Cinema Toute l’information du cinéma en Belgique
Cannes houdt ervan om filmmakers uit te nodigen die al eens langsgeweest zijn, en zeker als ze er eerder al in de prijzen zijn gevallen. Dit jaar is dat onder meer het geval voor de Iraanse cineast Asghar Farhadi. Met zijn nieuwe film Histoires parallèles keert hij bovendien 13 na Le passé terug naar de Franse cinema.
Histoires parallèles is wat je noemt een psychologisch zedenspel met een thrillerkantje, en Farhadi schreef naar goeie gewoonte zelf mee het scenario. Alles begint bij Sylvie (rol van Isabelle Huppert), een succesvolle schrijfster die nauwelijks nog uit haar Parijse appartement komt. De laatste tijd worstelt ze met een serieuze writer’s block. Om de muze te forceren, begluurt ze de mensen in een appartement aan de overkant van de straat (personages van Virginie Efira, Vincent Cassel en Pierre Niney), en ze beeldt zich in hoe hun leven en hun onderlinge relaties eruit zien. De hoofdstukken die ze op die manier bij elkaar tikt, zijn niet van die aard dat ze haar agente (rol van Catherine Deneuve) overtuigen, en dus stopt Sylvie haar manuscript maar weg in een doos.
Intussen is er echter een nieuwe persoon in haar leven verschenen: Adam (gespeeld door Adam Bessa), een dakloze man die haar wat helpt bij haar dagelijkse klusjes. En Sylvie heeft geen idee dat hij de boel stevig door elkaar zal schudden. Voor iedereen het goed en wel beseft, begint de fictie die Sylvie op papier had gezet de realiteit te overstijgen en zelfs te beïnvloeden. “Eén vraag die doorheen de hele film loopt, is hoeveel vertrouwen we mogen hebben in de zogenaamde realiteit,” zegt Farhadi.
Hij baseerde zich losjes op A Short Story about Love, het zesde deel van de beroemde Dekalog van de Poolse meester Krzysztof Kieślowski. Met een speelduur van 2 uur en 19 minuten is Histoires parallèles overigens alles behalve een “short story”. Farhadi waagt zich hier aan een spiegelende verhalen, iets helemaal anders dan de strikt lineaire structuur van eerdere meesterwerken als A Separation, The Salesman of A Hero.
Gewoonlijk haalt hij in zijn films tussen de regels uit naar de wantoestanden in de Iraanse maatschappij. Histoires parallèles speelt zich dan ver van Farhadi’s geboorteland af, hij blijft niettemin trouw aan zijn belangrijkste obsessies: morele dilemma’s en de grijze zones van de menselijke ziel. Op de persconferentie in Cannes vroeg een journalist hem waarom zijn nieuwe film zo pessimistisch is. Farhadi haastte zich om dat te nuanceren: “Toen ik jong was, had ik een kijk op het leven die veel wanhopiger was. Ik moet zeggen dat ik vandaag met veel meer hoop naar de verre toekomst kijk.”
Als Histoires parallèles binnen anderhalve week in de prijzen valt, zal niemand daar vreemd van opkijken. Cannes is zowat een tweede thuis voor Farhadi, en zijn films werden er al meerdere keren bekroond:
- 2013: Le Passé (Prijs voor Beste Vrouwelijke Vertolking voor Bérénice Bejo)
- 2016: The Salesman (Prijs voor Beste Scenario, plus Prijs voor Beste Mannelijke Vertolking voor Shahab Hosseini)
- 2021: A Hero (Grand Prix du Jury)
- 2022: Farhadi zetelt in de Jury met Vincent Lindon als voorzitter.
Histoires parallèles speelt sinds vandaag ook in de Belgische zalen.
