Word samen met Astrid Coppens gelukkig van ‘Verborgen verlangen’

Filmrecensenten houden alleen van zwaargewichten.  Wie in de categorie van de pluimgewichten speelt, kan beter niet op zoek gaan naar wat de critici over hen zeggen.  Het was dan ook te voorspellen dat ‘Verborgen verlangen’ er van langs zou krijgen in de recensies — ze zijn het nu eenmaal verplicht aan hun eigen sérieux.  Volgens Astrid Coppens (jawel, ook Bryan in een vorig leven) is ‘Verborgen verlangen’ een film waar je gelukkig van wordt.  Dat is, als je jezelf een ‘guilty pleasure’ gunt.  Met andere woorden, wie graag stationsromannetjes leest, wie niet twee dagen depressief wil zijn na het zien van een film, en wie kan meegaan in vertolkingen die iets minder doorleefd zijn, die zal best kunnen genieten van het soort lichte kost dat Maarten Moerkerke met ‘Verborgen verlangen’ serveert.