We Love Cinema Toute l’information du cinéma en Belgique
Acteurs die hun eigen stuntwerk verrichten, je vindt er niet zoveel. Een film maken kost tenslotte handenvol geld, en dus zijn verzekeraars er niet zo dol op wanneer een acteur halsbrekende toeren wil uithalen. Sinds de eerste Mission: Impossible in 1996 doet Tom Cruise echter niets liever dan zijn eigen nek uitsteken. En hij is niet de eerste. De betreurde Franse ster Jean-Paul Belmondo deed het hem in de jaren 1960 vaak voor. Nu Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One er zit aan te komen, laten we de heren zelf aan het woord.
Het is een promotiemachine op zich. Elke keer wanneer Tom Cruise een nieuwe Mission: Impossible inblikt, doen zijn spectaculaire stunts in een mum van tijd de ronde van het wereldwijde web.
Maar doet hij dat nu voor de adrenaline, de geloofwaardigheid of de actie? Een beetje de drie tegelijk, zo blijkt.
Toen Cruise (die op 3 juli 61 kaarsjes uitblaast, als je dat kan geloven) vorig jaar te gast was op het filmfestival van Cannes en in de marge van de première van Top Gun: Maverick een ‘Masterclass’ gaf, zei hij er het volgende over: «Niemand heeft ooit aan Gene Kelly gevraagd: waarom dans je eigenlijk? Mission: Impossible was de eerste film die ik zelf geproduceerd heb, en ik vroeg me af wat ik zou kunnen doen om het publiek te entertainen. Door de jaren heen heb ik allerlei talenten en vaardigheden ontwikkeld. Voor verschillende films leerde ik onder meer dansen, zingen, met een helicopter vliegen, noem maar op. Allemaal om de kijkers een unieke ervaring te schenken.
En ja, ik heb echt wel schrik wanneer ik mijn stunts doe. Maar ik denk de hele tijd aan het verhaal, aan de toeschouwers, welke impact het op hen zal hebben. Hoe je zo’n indruk kan maken op je publiek? Je neemt ze mee op een reis. Ik heb mijn films altijd voor de kijkers gemaakt. Als ik naar huis ga, vraag ik me af wat ik die mensen nog meer kan geven. Het laatste wat ik wil, is hen teleurstellen.
Het is sowieso beter om risico’s te nemen en eventueel op je bek te gaan dan om het niet eens te proberen. Ik wijd mijn hele leven aan film omdat ik ongelooflijk veel geluk heb dat ik mag doen wat ik doe.»
Vandaag is Tom Cruise de acteur die het meest van zich doet spreken door zijn stuntwerk. Maar hij is niet de eerste die er zich aan waagt. Iemand die ook een hele reputatie had op dat vlak was de Franse acteur Jean-Paul Belmondo (À bout de souffle, Pierrot le Fou, Le Professionnel). Ook hij genoot ervan om de actiescènes die de scenaristen bedachten zelf uit te voeren.
Hij vertelde er ook graag over, onder meer in zijn Mémoires: «Op mijn 14de of 15de wandelde ik al rond over de daken van Parijs. Ik heb totaal geen hoogtevrees. Ik heb nooit begrepen waarom mensen me zo vaak verweten dat ik zelf mijn stunts uitvoerde, bijvoorbeeld in L’Homme de Rio, Peur sur la ville, Le Guignolo, Le Casse, of Joyeuses Pâques. Als ik dat allemaal deed, was het omdat ik er plezier aan beleefde. Cinema heeft me de kans gegeven om dingen te doen die ik anders nooit had kunnen doen. Alles is begonnen met L’Homme de Rio, en ik heb aan een helicopter gehangen boven Venetië, Parijs en Nepal. Hoe kon ik dat anders ooit voor elkaar krijgen zonder dat ik in een politiebureau zou belanden? Het gaf me gewoon een geweldige kick om het te doen.»
De specialisten zagen trouwens zijn talent. «Belmondo is de beste stuntman die ik ooit heb opgeleid, veel beter dan ik ben!» juichte Gil Delamare, de professionele stuntman die de ‘body double’ van de acteur was tijdens de opnames van L’Homme de Rio. Rémy Julienne, die vaak verantwoordelijk was voor de stunts op de sets en 14 keer met Belmondo samenwerkte, is het daar volmondig mee eens: «Met hem waren we verplicht om steeds harder te werken».
Het ging zelfs zover dat er neergekeken werd op de prestaties van Belmondo als acteur terwijl de professionele stuntmannen hem op handen droegen. «In de ogen van de intellectuelen in Parijs kon ik niet meer acteren», schrijft hij. «Ik was een ‘simpele’ stuntman geworden.»
Aan Mission: Impossible – Dead Reckoning Part One om vanaf 12 juli te bewijzen dat het wel degelijk mogelijk is om zowel een chique acteur als een stevige stuntman te zijn.
