Ismaël Saidi heeft van zijn gigolo’s rolmodellen gemaakt

Mensen van bij ons die geen kansen krijgen, denken al te vaak : ‘Waarom ik?’ En ze leggen zich erbij neer. Storten in een depressie. De hoofdpersonages uit ‘Moroccan Gigolos’ hebben niets. En toch zijn ze niet depressief. Ze blijven hopen, zoeken, proberen. Eigenlijk zijn het best inspirerende figuren. En in die zin vertonen ze gelijkenissen met de regisseur zelf. Hij is ook altijd blijven proberen. 15 jaar lang was hij politieman in Brussel. Tegenwoordig kan hij zich scenarist en regisseur noemen. Auteur, zeg maar.