“Mad Max” terug op de Croisette in Cannes!

Gisteren beleefde Furiosa: A Mad Max Saga, het jongste avontuur in de voortdurende reeks rond de postapocalyptische zwerver Max Rockatansky, dus zijn wereldpremière op het filmfestival van Cannes. En het hele team was erbij (foto © JP.Malherbe/N.L.P). Te beginnen met regisseur en geestelijke vader George Miller. De eerste reacties over deze vijfde film, een prequel die ons terugvoert naar het prille begin van de reeks, zijn alvast razend enthousiast. Wij hoeven niet lang te wachten om hem ook te zien, want Furiosa: A Mad Max Saga komt al op 22 mei in de Belgische zalen!

Om je geheugen even op te frissen: Furiosa: A Mad Max Saga speelt zich 15 jaar vroeger af dan Mad Max: Fury Road. De film vertelt het verhaal van de eigengereide krijger (gespeeld door Anya Taylor-Joy) voordat ze het gezelschap krijgt van ‘Mad’ Max Rockatansky. In de loop van het avontuur moet ze allerlei beproevingen doorstaan nadat ze weggerukt is uit ‘The Green Place’, een vruchtbaar deel van de Wasteland. Nu is in de handen gevallen van de krijgsheer Dementus (rol van Chris Hemsworth).

In Fury Road werd het personage nog gespeeld door Charlize Theron, maar regisseur/scenarist George Miller had een goeie reden om deze keer een beroep te doen op Anya Taylor-Joy. «Aanvankelijk speelde ik met het idee om Charlize digitaal jonger te maken», vertelt hij. «Maar toen ik filmmakers verjongingstechnologie zag gebruiken — meestercineasten zoals Ang Lee in Gemini Man en Martin Scorsese in The Irishman — besefte ik dat het toch nog niet op punt staat. Als je naar dat soort films kijkt, is je eerste reactie nog altijd “Oh, kijk eens hoe die nieuwe technologie werkt!”. Met andere woorden: je gelooft het niet helemaal.»

Miller probeert ook om het succes van de hele saga uit te leggen: «Ik heb ontdekt dat alle verhalen, zelfs de beste documentaires op de een of andere manier allegorieën zijn. Het betekent dat er een poëtische dimensie achter zit, en die zal elke kijker altijd interpreteren volgens zijn of haar persoonlijke visie op de wereld. Sommige interpretaties zijn collectief, andere niet. Dat realiseerde ik me toen ik films begon te maken. Ik dacht dat de eerste Mad Max heel sterk verankerd was in de Australische verbeelding, en ik had moeite om te begrijpen waarom de film het zo goed had gedaan in Japan. Waarom hij daar gezien werd als een samoeraifilm, en in Frankrijk als een Amerikaanse western op wielen, terwijl mensen in Scandinavië het personage van Max dan weer zagen als een eenzame Viking of een Noordse krijger. Ik kwam uiteindelijk tot het besef dat ik gewoon onbewust een universeel gevoelige snaar had geraakt.»

Hij verklapte zelfs dat er ooit misschien nog een vervolg kan komen op Furiosa: «Toen we Mad Max: Fury Road voorbereidden, hebben we ook op papier gezet wat er met Max is gebeurd in het jaar voordat we hem terugzien [in die film]. Aan het einde van Furiosa moesten we dus maken dat de chronologie klopte en dat Mad Max nog ergens rondliep. Want we weten wat er gebeurd is. De schrijvers weten wat Max overkomen is tijdens dat ene jaar. Daar hebben we een heel verhaal over, en als ik de kans krijg, wil ik dat ooit nog vertellen.»

Maar dat is dus nog verre toekomstmuziek. Eerst hebben we een afspraak met Furiosa. Vanaf 22 mei in de bioscoop!