Een superjury voor de ‘Young Talent Awards’!

De zoektocht naar het kruim van het aanstormende talent zit er bijna op. Op 14 december slaat een jury van filmfans (tussen 18 en 30 jaar) de handen in elkaar met een professioneel panel om uit de vele inzendingen hun favoriete kortfilms te selecteren en de ‘Young Talent Awards’ uit te reiken. Maar laten we eerst de filmprofessionals in kwestie even voorstellen…

 

We beginnen — ere wie ere toekomt — met de voorzitter: Dominique Deruddere. De doorgewinterde Limburgse regisseur debuteerde in 1987 met Crazy Love, kreeg een Oscarnominatie voor Iedereen beroemd en bracht eerder dit jaar met de psychologische thriller The Chapel al zijn tiende lange fictiefilm uit. Nu en dan schuift hij er ook een documentaire tussen, zoals onlangs nog Charlatan, de driedelige hommage aan zijn betreurde goeie vriend Arno. Deruddere is met de helm geboren (zo heet zijn recente autobiografie tenminste), is van vele markten thuis en kent cinema als zijn broekzak. Zijn expertise zal ongetwijfeld voor gepassioneerde debatten zorgen. Zeker als je ziet wie verder nog in de jury zetelt.

 

Ève Duchemin is een Franse cineaste die in België werkt. Ze heeft een tiental documentaires op haar naam, waaronder En Bataille: portrait d’une directrice de prison, die in 2016 onderscheiden werd met een Magritte. De ervaring met gedetineerden gaf haar bovendien het onderwerp, de inspiratie en energie voor haar eerste lange fictiefilm, Temps mort, die begin dit jaar in de zalen kwam.

Émilie Sornasse combineert twee carrières in het filmvak: regisseur en Director of Photography. Bovendien houdt ze ervan om verschillende genres en vertelvormen af te wisselen. Zo heeft ze onder meer documentaires, muziekvideo’s en series op haar cv, in België (Typique, Lucas,…) maar ook daarbuiten (The Missing en Les Misérables voor de BBC). Ze heeft net haar eerste kortfilm afgewerkt met de veelbelovende titel Ma semaine avec George Clooney en is in volle voorbereiding van verschillende nieuwe projecten.

Cesar Diaz heeft vooral ervaring als monteur (hij werkte onder meer mee aan Amores perros!) maar draaide ook al enkele korte documentaires. Onder meer Semillas de Cenizas en Territorio Liberado vielen bij ons in de prijzen. In 2019 werd zijn eerste lange fictiefilm Nuestras Madres geselecteerd voor de nevensectie La Semaine de la Critique op het festival van Cannes. Hij kreeg er bovendien de Caméra d’Or, de felbegeerde prijs voor beste debuutfilm. Een gelijkaardige onderscheiding viel hem enkele maanden later ook te beurt bij de Magrittes.

Thomas Verkaeren zorgt op nog een andere manier voor diversiteit in de jury, want hij komt uit de commerciële hoek van de filmwereld. Hij stond jarenlang aan het hoofd van de marketingafdeling van de Belgische filmverdeler Cinéart en beheerde bij Twin Pics dvd-releases van meer dan 30 filmlabels. Vandaag ontfermt hij zich over de verkoop en aankoop van een andere distributeur, O’Brother.

 

 

Je hebt het al begrepen: vijf onvervalste filmfanaten die het beste van zichzelf zullen geven. Hun complementaire en gevarieerde ervaring zal bovendien zeker een waardevol palmares opleveren. Goed nieuws voor de filmmakers van morgen en overmorgen. En bij uitbreiding voor al wie van cinema houdt.