Het rijtje enge films wordt de komende weken alsmaar langer!

Jazeker, oktober wordt een huiveringwekkende maand met de releases van nieuwe films uit series The Exorcist (11/10) en Saw (25/10). Maar daarmee is de kous duidelijk nog niet af. Want op 8 november staat er alweer een volgende horror te popelen: It Lives Inside…

It Lives Inside stelt ons voor aan Samidha en Tamira. Als kinderen waren ze de beste vriendinnen, maar met ouder worden zijn ze beetje bij beetje uit elkaar gegroeid. Vandaag is Samidha een normale studente, terwijl het met Tamira niet zo goed gaat. Ze zwerft door de gangen met een bizarre glazen bokaal in haar handen, en ze gaat elk contact uit de weg. Tot Tamira haar vroegere vriendin op een dag aanklampt en om hulp vraagt. Ze legt uit dat de bokaal een kwaadaardige kracht bevat uit een verhaal waar ze als kinderen bang voor waren. Daar gelooft Samidha uiteraard geen snars van — hoe zou je zelf zijn — en ze gooit de bokaal kapot om haar vroegere vriendin terecht te wijzen. Met als gevolg dat die kwaadaardige entiteit het nu op haar gemunt heeft.

In een interview met de Canadese krant Le Devoir vertelt regisseur Bishal Dutta, een Amerikaan met Indiase roots, dat It Lives Inside zich afspeelt op het kruispunt tussen horror en traditie. « Het was altijd al de bedoeling dat mijn eerste film een spookverhaal met jonge personages zou worden », legt hij uit. « Als tiener was ik daar zelf dol op. Maar ik wilde ook putten uit de Indiase tradities, de legendes en griezelige verhalen uit mijn eigen jeugd. Mijn grootvader vertelde me ooit dat hij als kind in India een jong meisje ontmoette dat een lege glazen pot tegen zich drukte er tegen praatte. Toen hij tegen het meisje zei dat die pot leeg was, gooide ze het deksel op en gooide hem ‘leeg’ in het gezicht van mijn grootvader. Hij trok er zich niks van aan, maar niet lang daarna begon hij ’s nachts vreemde geluiden te horen. En zijn eten begon te verdwijnen. Op de duur werd het zo verontrustend dat hij niet meer thuis kon blijven. Dat verhaal heb ik nooit vergeten. »

Wat het wezen uit de film betreft, besloot Dutta het voorbeeld te volgen van enkele van zijn favorieten. «Ik ben altijd een grote fan geweest van films als Jaws en Alien», stelt hij. «Die laten het monster voor het grootste deel van de film in het donker of buiten beeld. Pas helemaal aan het eind krijg je het in al zijn glorie te zien.»

Het mag duidelijk zijn: in november zal je niet alleen bibberen van de kou.