22 jaar geleden pakte regisseur Andrew Niccol (Gattaca) uit met Lord of War, een venijnige mix van drama, thriller en humor met Nicolas Cage in de hoofdrol. Nu zijn ze terug met Lords of War, maar in tegenstelling tot wat je zou denken, gaat het om veel meer dan zomaar een vervolg. De doorgewinterde wapenhandelaar is zijn cynisme niet kwijt, maar nu krijgt hij af te rekenen met een bloederige en zeer eigentijdse rivaliteit binnen zijn eigen familie. Zijn zoon is namelijk vastbesloten om de meester te overtreffen. Vanaf 20 januari in de bioscoop.

Wapendealer Yuri Olrov is terug! Een goeie twintig jaar geleden legde het personage de duistere achterkant van de internationale wapenhandel bloot op het witte doek. Het leverde in 2005 één van de meest bijtende politieke satires van de de 21ste eeuw op, geschreven en geregisseerd door Andrew Niccol en gedragen door een meesterlijke vertolking van Nicolas Cage. Hij maakte van de hoofdfiguur een gewetenloze wapenhandelaar, een man die zonder een greintje wroeging en compleet straffeloos een compleet wapenarsenaal kon verkopen aan eender welke wrede dictator. De film eindigde met een ijzingwekkende conclusie: zolang de wereldmachten oorlogen in verre landen blijven financieren, zullen mannen als Orlov onaantastbaar blijven.

Lords of War zet nog wat extra druk op de ketel, en niet alleen omdat er nu meer dan één Heerser in de titel staat. Nicolas Cage neemt zijn iconische rol weer op de schouders, maar het geopolitieke landschap is intussen grondig veranderd. Yuri Orlov is niet meer het enige roofdier op de diplomatieke savanne, en zijn grootste rivaal kent hij maar al te goed. Dat is namelijk Anton Orlov (rol van Bill Skarsgård), Yuri’s eigen buitenechtelijke zoon.

En Anton is hoegenaamd niet van plan om in de schaduw van zijn vader te blijven, ook al omdat Yuri een dagje ouder wordt. In plaats van geduldig het vak te leren, begint de jonge keel zijn eigen imperium te bouwen. Hij richt een leger van huurlingen op, grijpt rechtstreeks in bij internationale conflicten, en verstoort daarmee volledig de traditionele netwerken van zijn vader.

Het familiale duel dat zo ontstaat, is meer dan een oedipaal drama: het is een frontale confrontatie tussen twee tijdperken in de handel in militair materieel. Yuri houdt vast aan zijn old school methodes, die gebaseerd zijn op staatscorruptie en clandestiene overblijfsels uit de Koude Oorlog. Anton is een kind van zijn tijd en gelooft meer in drone-aanvallen, privéhuurlingen, hybride oorlogsvoering en ondoorzichtige bliksemsnelle financiële transacties. Het generatieconflict mondt uit in een wedloop van middelen en toxische allianties. En weer zijn het Afrika en het Midden-Oosten die het slachtoffer worden van het financiële cynisme van de wapenhandelaars.

Andrew Niccol, die opnieuw het scenario schreef en de regie voor zijn rekening neemt, werpt in Lords of War een vlijmscherpe blik op de militarisering van vandaag. Nicolas Cage is behalve hoofdacteur ook producent, samen met Philippe Rousselet en Fabrice Gianfermi, die eerder ook de eerste film hielpen realiseren. In de cast vinden we onder meer ook Laura Harrier (BlacKkKlansman, Michael) terug.

Alles samen wordt Lords of War alweer een onversneden blik op een duister en meedogenloos universum. De spelers mogen dan veranderen en de wapens evolueren, uiteindelijk blijft de commercialisering van chaos, geweld en bloedvergieten een bloeiende en onuitputtelijke markt. Zoveel maakt de rivaliteit tussen vader en zoon wel duidelijk.