{"id":255117,"date":"2023-10-17T13:44:07","date_gmt":"2023-10-17T11:44:07","guid":{"rendered":"https:\/\/welovecinema.be\/?p=255117"},"modified":"2023-10-17T16:21:18","modified_gmt":"2023-10-17T14:21:18","slug":"draw-for-change-strijdt-met-cartoons-tegen-geweld-op-vrouwen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/welovecinema.be\/nl\/draw-for-change-strijdt-met-cartoons-tegen-geweld-op-vrouwen\/","title":{"rendered":"Draw for Change! strijdt met cartoons tegen geweld op vrouwen!"},"content":{"rendered":"

Wereldwijd is minder dan \u00e9\u00e9n cartoonist op drie een vrouw. Aan prangende genderkwesties nochtans geen gebrek: of het nu gaat om rechten dan wel om centen: gelijkheid is nog steeds wishful thinking en het geweld tegen vrouwen escaleert verder. Daarom was er op maandag 16 oktober, bij de premi\u00e8re van de Draw for Change!<\/em> documentaires Behind The Lines<\/em> en We Are Fire<\/em>, een foto-actie op de rode loper van Film Fest Gent<\/strong>.<\/p>\n

Daaraan namen de Syrische regisseurs Alisan Hasan en Alaa Amer deel, de cartooniste Mar Maremoto (Mexico), de regisseur Karen V\u00e1zquez Guadarrama, de Indische regisseur Sama Pana alsook de Russische regisseur Anna Moiseenko en de Belgische showrunners Vincent Coen<\/strong> en Guillaume Vandenberghe<\/strong>. De Belgische cartoonisten Christina De Witte (Chrostin), Iris Van Robays (Hier Is Iris), Davien Diericks, Lise Vanlerberghe, Floor Denil, Eva Lynen, Laura Janssens (Niet Nu Laura) en Inge Heremans (Ilah) vervoegen hen in solidariteit.<\/p>\n

\u201cMijn buurman vroeg op een ochtend hoe het met me ging, zoals volwassenen dat wel vaker doen met kinderen\u201d, vertelt grafisch kunstenaar Victoria Lomasko (Rusland) in de Draw for Change!<\/em>-documentaire over en met haar. \u201cIk zei dat ik me slecht voelde, dat mijn vader mijn moeder elke dag sloeg. Zijn mond viel open van verbazing. Hij zweeg en haastte zich weg. Een louter Russisch probleem kan je dat moeilijk noemen: wereldwijd krijgt maar liefst 1 op de 3 vrouwen te maken met huiselijk geweld, in Belgi\u00eb zijn er jaarlijks 300.000 slachtoffers.<\/p>\n

\u201cLaten we ophouden\u201d, zegt cartooniste Doaa Al-Adl (Egypte) in de aan haar gewijde film uit de reeks, \u201cmet vrouwen te reduceren tot een lichaam dat koste wat het kost moet worden bedekt. Of tot een product om tentoongesteld en verkocht te worden. Ik vind het verschrikkelijk maar ongesluierde meisjes en vrouwen die seksueel worden lastiggevallen, noemen ze bij ons, auto’s die niet op slot zitten \u2013 ze werken de criminaliteit in de hand\u201d.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Gaat het in Belgi\u00eb dan zoveel beter, als je weet dat tachtig procent van alle meisjes en vrouwen in hun leven seksueel grensoverschrijdend gedrag meemaakt? En kijk naar de cijfers voor verkrachting: in 2021 waren er elf per dag, maand in maand uit. Vermoedelijk zijn het er nog veel meer, aangezien slechts een minderheid naar politie en hulpverlening stapt.<\/p>\n

\u201cIn Syri\u00eb\u201d, meent cartooniste Amany al-Ali in Behind the lines<\/em>, \u201cvoeren we op twee fronten oorlog, een militaire tegen een vijand die raketten inzet en een psychologische tegen verstikkende tradities die onze keuzes beperken. Zo wordt van vrouwelijke kunstenaars verwacht dat ze louter bomen, eenden of huizen tekenen. Daar blijf ik me tegen verzetten, en we zullen uiteindelijk het pleit winnen\u201d.<\/p>\n

Ook elders vechten de vrouwelijke cartoonisten voor vrijheid. Opdat iedereen zichzelf mag zijn. Ongeacht de seksuele geaardheid, de lichaamsmaten of het okselhaar. \u201cAls jong meisje\u201d, herinnert Mar Maremoto (Mexico) zich in We Are Fire<\/em>, \u201cwilde ik schoonheid en perfectie tekenen, nu opteer ik voor vrouwen die op mij lijken. Ik wil het over feminisme hebben, eigenliefde, de LGBTQ+-gemeenschap en geestelijke gezondheid\u201d.<\/p>\n

Er mogen dan veel minder vrouwelijke cartoonisten zijn dan mannelijke, de politieke uitdagingen waarmee ze geconfronteerd worden, zijn dezelfde. Twee stokmannetjes in zwart wit, \u00e9\u00e9n lijntje tekst en de suggestie dat de rechters uit de hand van de regerende hindoe-nationalistische BJP eten. Meer was niet nodig om de Indiase cartooniste Rachita Taneja in december 2020 in het beklaagdenbankje te laten belanden. \u201cHoe ironisch is het\u201d, vraagt ze zich in de aan haar gewijde documentaire af, \u201com een film te maken over censuur, om vervolgens te vrezen dat ze zal worden gecensureerd? Zelfcensuur bestaat niet. Je mond houden of je boodschap bijsturen als gevolg van juridische klachten of fysieke bedreigingen is regelrechte censuur. Punt uit\u201d.<\/p>\n